Delilsiz ispat maddi vakıaya uygun olsa bile zan ve tahminden ibarettir.

Bugünlerde çok tartışılıyor,

meraklısı için şu kısa notu bırakıyorum.

Ceza yargılamasının amacı ,

geçmişte yaşanan bir hayat kesiti üzerinde maddi gerçeğe ulaşmaktır.

Bir başka deyişle sübuta ermektir.

Sübut kavramı, bir bilginin veya bir olgunun sadece iddia olarak kalmaması, aksine sağlam delillerle desteklenerek kesinlik kazanması sürecidir.

Ceza muhakemesinde delil ve ispat arasında çok güçlü bir bağ vardır.

Delilsiz ispat maddi vakıaya uygun olsa bile zan ve tahminden ibarettir.

Maddi gerçeği araştırma ilkesi, hakime taraf beyanlarıyla veya dosyadaki diğer delillerle yetinmeyip kendiliğinden araştırma yapma yükümlülüğü yüklemektedir.

Hâkimin vicdani kanaatinin oluşması için delillerle doğrudan temas etmesi gerekir.

Vasıtasızlık prensibi adı verilen bu ilke hüküm otoritesinin ve meşruiyetinin en önemli temellerinden biridir.

İspat ilkeleri içinde şüphenin sanık lehine yorumlanmasının ayrı bir önemi vardır.

Bu ilke aynı zamanda suçsuzluk karinesinin de sonucudur.

Gerek Anayasamızda gerek taraf olduğumuz sözleşmelerde,AYM ve AİHM içtihatlarında,

Kesinleşmiş yargı kararı olmadan kimsenin suçlu sayılamayacağına ilişkin karine adil yargılama hakkının ana unsurlardan biridir.

Maddi vakıalarda ortaya çıkan belirsizliklerin sanık lehine yorumlanması ve belirsiz kalan hususun ispatlanamamış sayılması gerekir.İyi Pazarlar